Fiqhe Moqaran

Fiqhe Moqaran

‌‌‌‌‌‌The order of reciting the Qur'an during menstruation

Document Type : Research Paper

Authors
Salem Afsari 1
Sogand Karimi 2
1 Assistant Professor at Department of Shafe'ee Jurisprudence, Faculty of Humanities and Social Sciences, University of Kurdistan, Sanandaj, Iran
2 Bachelor at Shafe'ee Jurisprudence, Faculty of Humanities and Social Sciences, University of Kurdistan, Sanandaj, Iran
10.22034/fm.2023.175470
Abstract
Menstruation is one of the recurring issues affecting women, which entails many rules such as purity, prayer, fasting, reciting the Qur'an and other things. On the other hand, reciting the Qur'an abundantly is recommended according to the command of God Almighty and the saying of the Prophet and is considered one of the greatest acts of worship. However, there is considerable debate on the necessity of minor ablution or major ablution (ghusl) for a menstruating woman while reciting the Quran or touching the Mushaf. Employing a descriptive -analytical manner, the present research seeks to analyze the available jurisprudential views on recitation of the Holy Quran by menstruating women. The majority of jurists, including Shafi'iyyah, Hanafiyyah and Hanbaliyyah, believe that reciting the Qur'an by a menstruating woman is haram and is permissible only in cases of necessity, including the fear of forgetting and reciting the Qur'anic remembrance. In contrast to this view, Malikiyyah posits that reciting the Qur'an by a menstruating woman is permissible. The Imamiyyah also considers recitation of the Qur'an by a menstruating woman as permissible, except for the Surahs of Al-Azaim. This research advocates the views of those who consider this issue as permissible due the strength of their argumentation, reference to the principle of permission, and the week arguementaion of those who regarded the issue as haram.
Keywords
Quran recitation
menses
menstruation
jonob
قرآن کریم.
ابن­‌حبان، محمد بن حبان (1412ق). المجروحین من المحدثین و الضعفاء و المتروکین. بیروت: دارالمعرفة.
ابن­‌ابی­‌العز، علی بن علی (1424ق). التنبیه علی مشکلات الهدایة. ریاض: مکتبة الرشد.
ابن­‌ابی­‌حاتم، عبدالرحمن بن محمد (1371ق). الجرح و التعدیل. بیروت: دارإحیاء التراث العربی.
ابن­‌ابی­‌شیبه، عبدالله بن محمد (1416ق). الکتاب المصنف فی الأحادیث و الآثار. بیروت: دارالکتب العلمیه.
ابن­‌تیمیه، احمد بن عبدالحلیم (1408ق). مجموع فتاوى شیخ الإسلام احمد بن تیمیة. مدینه: مجمع الملک فهد لطباعة المصحف الشریف.
ابن­‌جلّاب، عبیدالله بن حسین (1428ق). التفریع فی فقه الإمام مالک. بیروت: دارالکتب العلمیه.
ابن­‌حجر عسقلانی، احمد بن علی (1404ق). تهذیب التهذیب. بیروت: دارالفکر.
همو (1416ق). التلخیص الحبیر. مصر: مؤسسة قرطبة.
همو (1418ق). فتح الباری شرح صحیح البخاری. بیروت: دارالکتب العلمیه.
همو (1406ق). لسان المیزان. بیروت: مؤسسة الأعلمی.
ابن‌حجر هیتمی، احمد بن محمد (1357ق). تحفة المحتاج فی شرح المنهاج. قاهره: المکتبة التجاریة الکبری.
ابن­‌سعد، محمد بن سعد (بی­‌تا). الطبقات الکبرى. بیروت: دارصادر.
ابن­‌قدامه، عبدالله بن احمد (1388ق). المغنی. قاهره: مکتبة القاهرة.
ابن­‌ماجه قزوینی، محمد بن یزید (بی­‌تا). سنن ابن­‌ماجه. بی‌جا: دارإحیاء الکتب العربیة.
ابن­‌مبرد، یوسف بن حسن (1411ق). الدر النقی فی شرح ألفاظ الخرقی. جده: دارالمجتمع.
ابن­‌منظور، محمد بن مکرم (بی­‌تا). لسان العرب. قاهره: دارالمعارف.
ابن­‌هبیره، یحیی بن محمد (1423ق). اختلاف الأئمة العلماء. بیروت: دارالکتب العلمیه.
بخاری، محمد بن اسماعیل (1986م). التاریخ الکبیر. بیروت: دارالفکر.
همو (1422ق). صحیح البخاری. دمشق: دارطوق النجاة.
حسینی زبیدی، محمد بن محمد (بی­‌تا). تاج العروس من جواهر القاموس. بی­‌جا: دارالهدایه.
حلی، حسن بن یوسف (1414ق). تذکرة الفقهاء. قم: مؤسسه آل البیت.
خرشی، محمد بن عبدالله (بی­‌تا). شرح مختصر خلیل. بیروت: دارالفکر.
دارقطنی، علی بن عمر (بی­‌تا). سنن الدارقطنی. بیروت: دارالمعرفة.
همو (1405ق). العلل. ریاض: دارطیبه.
رجراجی، علی بن سعید (1428ق). مناهج التحصیل و نتائج التأویل فی شرح المدونة و حل مشکلاتها. بیروت: دار ابن­‌حزم.
رستمی، سهیلا (1393ش). قرائت قرآن توسط حائض در فقه مذاهب اسلامی. فقه مقارن، 2(4)، 85-108.
سابق، سید (بی­‌تا). فقه السنة. بی­‌جا: بی­‌نا.
سرخسی، محمد بن احمد (1414ق). المبسوط. بیروت: دارالمعرفه.
شهید اول، محمد بن مکی (1411ق). اللمعة الدمشقیة. قم: دارالفکر.
طحاوی، احمد بن محمد (1399ق). شرح معانی الآثار. بیروت: دارالکتب العلمیه.
همو (1417ق). مختصر اختلاف العلماء. بیروت: دارالبشائر الإسلامیه.
طوسی، محمد بن حسن (1365ش). تهذیب الأحکام. تهران: دارالکتب الإسلامیه.
همو (1424ق). الخلاف. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
عثیمین، محمد بن صالح (1413ق). مجموع فتاوی و رسائل العثیمین. ریاض: دارالوطن.
عقیلی، محمد بن عمرو (1404ق). الضعفاء الکبیر. بیروت: دارالکتب العلمیه.
غزالی، محمد بن محمد (1417ق). الوسیط فی المذهب. قاهره: دارالسلام.
قدوری، احمد بن محمد (1418ق). مختصر القدوری. بیروت: دارالکتب العلمیه.
قیروانی، عبدالله بن عبدالرحمن (1999م). النوادر و الزیادات. بیروت: دارالغرب الإسلامی.
کاسانی، ابوبکر بن مسعود (1406ق). بدائع الصنائع فی ترتیب الشرائع. بیروت: دارالکتب العلمیه.
ماوردی، علی بن محمد (1419ق). الحاوی الکبیر فی فقه مذهب الإمام الشافعی. بیروت: دارالکتب العلمیه.
مرداوی، علی بن سلیمان (1415ق). الإنصاف فی معرفة الراجح من الخلاف. قاهره: هجر.
مرغینانی، علی بن ابی­‌بکر (بی­‌تا). الهدایة فی شرح بدایة المبتدی. بیروت: دارإحیاء التراث العربی.
مسلم بن حجاج نیشابوری (بی­‌تا). صحیح مسلم. بیروت: دارإحیاء التراث العربی.
نجفی، محمدحسن (1398ش). جواهر الکلام فی شرح شرائع الإسلام. تهران: دارالکتب الإسلامیه.
نسائی، احمد بن شعیب (1405ق). الضعفاء و المتروکون. بیروت: مؤسسة الکتب الثقافیة.
نمری، یوسف بن عبدالله (1400ق). الکافی فی فقه اهل المدینة. ریاض: مکتبة الریاض الحدیثة.
نووی، یحیی بن شرف (بی­‌تا). المجموع شرح المهذب. بیروت: دارالفکر.